Władza w rękach kobiet i „żywe mosty” – poznajcie lud Khasi

Licząca około 1,36 mln osób społeczność Khasi zamieszkuje indyjski stan Meghalaja. Posługują się językiem Khasi. Ludność ta utrzymuje się głównie z handlu, stworzyła struktury państwowości i cechuje ją wysoka pozycja kobiet. Khasi znani są również z budowania niezwykłych „żywych mostów”.

Kobiety rządzą

W tradycji tej ludności mocno zakorzeniony jest matriarchat. Po ślubie to mężczyzna przyjmuje nazwisko żony i wprowadza się do jej domu, w którym rządzi teściowa. Panie dziedziczą większość lub cały majątek. Podejmują również kluczowe decyzje. Powszechne wśród Khasi są rozwody. Małżeństwa są monogamiczne, młodzi mają wolność wyboru partnera. Mężczyźni rzadko otrzymują od swoich rodziców spadek, a jeśli tak, to zwykle mniej niż ich siostry. Zdarza się, że nie mają prawa uczestniczyć w spotkaniach rodzinnych. Decyduje o tym żeńska część familii. Bywa również, że są trzymani na dystans od dzieci i mają rolę ograniczoną do pracy i pomocy w gospodarstwie domowym. Trzeba jednak przyznać, że podział ról w społeczności Khasi nie jest tak jednostronny, jak może się na początku wydawać. Mężczyźni tego plemienia zajmują istotną rolę w polityce, od szczebla samorządu lokalnego po władze centralne, nawet jeśli w rodzinie muszą pogodzić się z ograniczeniem przywilejów. Skąd ten niecodzienny podział ról? Być może korzeni należy szukać w lokalnych wierzeniach, zgodnie z którymi składa się w ofierze koguta na przebłaganie za grzechy mężczyzn.

„Żywe mosty”

W przeszłości, Khasi w celu przekraczania rzek budowali mostki z bambusa, lecz były one nietrwałe i często niszczyła je woda. Około 180 lat temu rada starszych wymyśliła rozwiązanie, które na zawsze rozwiązało ten problem – „żywe mosty” utkane z powietrznych korzeni wielkich figowców. Budujący pozwalają rosnąć korzeniom drzew wzdłuż wydrążonych pni palmy betel, aby nadać im pożądany kierunek. Kiedy korzenie osiągną wyznaczony cel, łodygi są usuwane, a korzenie zrastają się w glebie. Z biegiem czasu dalsze ukorzenienie prowadzi do budowy wytrzymałego, sprężystego mostu. Najstarsze z nich mają nawet 500 lat. Powstanie jednego mostu trwa około 15 lat.

Wierzenia Khasi

W każdym domu znajduje się mała świątynia poświęcona przodkom, a każda wieś ma własny święty gaj. Po śmierci członka rodziny, jego popioły i kości przenoszone są do wsi rodowej i składane w ossuarium, czyli specjalnie przeznaczonego do tego celu naczynia. Oprócz rozwiniętego kultu przodków, obrzędy religijne nastawione są na uspokajanie potencjalnie niebezpiecznych duchów. Duchom gór i rzek składa się ofiary ze zwierząt i ptaków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *