Włoska pasta na smukłą sylwetkę? Dieta śródziemnomorska

Chociaż wielu osobom „włoski sposób odżywiania się” kojarzy się z pizzą i makaronami okazuje się, że odpowiednio dobrane potrawy mogą być nie tylko smaczne, ale także zagwarantować smukłą linię. Poznajcie dietę śródziemnomorską.

Kraj rybą płynący

Za tradycyjną, ludową kuchnię śródziemnomorską uchodzi kuchnia włoskiego południa charakteryzująca się lekkimi potrawami. Turyści mogą zauważyć, że w kraju tym nie ma zwyczaju spożywania dużych ilości mięsa. We włoskiej kuchni przeważają ryby i owoce morza. Oznaką gościnności w starożytnym Rzymie i w średniowiecznych Włoszech było podanie chleba z sosem rybnym (garum). Ogromne ilości postów i reguł kalendarzowych również świadczą o tym, że ryby były częstym posiłkiem. W otaczających Włochy morzach żyje co najmniej pięćset gatunków ryb jadalnych, siedemdziesiąt gatunków skorupiaków i trzydzieści głowonogów. Patrząc na światowe statystyki, Włoch jest drugi po Japończyku jeśli chodzi o ilość spożywanych ryb.

Targ rybny na schodach Mostu Rialto w Wenecji – obraz M.B. Fostera

Połkniesz haczyk?

W listopadzie jest taki dzień, kiedy targ rybny przy Via Lombroso w Mediolanie przypomina pokaz mody. Wszędzie widać ludzi, zaparkowane auta a wszystko to dzieje się około trzeciej nad ranem. Na hali pojawiają się ogromne ilości różnorodnych ryb. Ciekawostką jest, że ryby mają prawo do dwóch nazw włoskich. Mamy więc: “il molo i il merlano, il melu i il postassolo, la spigola i il brazino, la busbana i il cappellano”. Następnego dnia karteczki pisane są na nowo. Sprzedawca modyfikuje trochę nazwy, aby klient mógł poczuć, że towar jest cenniejszy. Widząc inną, wyróżniającą się nazwę, klient uważa, że jest to towar wartościowszy pomimo tego, że niczym się nie różni od poprzedniego dnia (połyka haczyk od sprzedawcy). Na hali jest dyrektor targowiska, który uważnie obserwuje tabliczki i nie tylko. Jest to osoba, która zna wszystkie włoskie porty morskie. Jego zadaniem jest błyskawiczne ustalenie przebiegu licytacji, aby nie dopuścić do zepsucia towaru. Świeżości ryby nie ocenia się po zapachu, tylko po rigor mortis (stężeniu pośmiertnym). Bierze się ją za ogon i układa równolegle do ziemi, aby była sztywna, kręgosłup wyprostowany, a mięśnie napięte – taki egzemplarz jest ceniony najwyżej. Najcenniejszą częścią ryby jest jej masa mięśniowa.. Są również bogate w tłuszcze nasycone z rodzaju omega-3 i witaminę D, zawierają wapń, jod, fosfor oraz cynk.

Jedzenie z historią

Włoska kuchnia jest pełna potraw z historią. Popularne są capesante, czyli przegrzebki. W restauracjach i handlu występują pod nazwą muszli św. Jakuba.  Średniowieczni pątnicy udający się do sanktuarium Santiago de Compostela, po zjedzeniu mięczaka przyczepiali muszle do swoich czapek. Można w nich również rozpoznać symbol chrześcijaństwa umieszczany nad portami. Tempura natomiast została wprowadzona przez Włochów do Japonii. Zdaniem niektórych tempura pochodzi od wyrazu tempora czyli “pory roku”. Przebywający w Japonii  misjonarze przestrzegali postu “ czterech pór roku” i w tym okresie żywili się tylko rybami . 

Czas na surowe warzywa

W średniowieczu i renesansie zagraniczni podróżni dziwili się ogromnym ilościom warzyw jedzonych przez Włochów. Owoce i warzywa były bardzo istotne dla wyżywienia ludności półwyspu. Dieta roślinna, w połączeniu z łagodnością obyczajów i klimatu Włoch, budziła podziw. Podstawową i fundamentalną zasadą włoskiego stylu żywienia jest umiarkowanie. Badania potwierdzają, że dieta śródziemnomorska jest bardzo zdrowa i przestrzeganie jej zapobiega chorobom. Warto więc zastanowić się nad dietą śródziemnomorską nie tylko dla poprawy naszego zdrowia, ale także jeśli zmagamy się z nadprogramowymi kilogramami. 

Anastazja Przygrodzka

Studentka III roku Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej oraz Prawa. Zainteresowanie: fotografia, moda, design, kultura włoska.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *